Geluidsoverlast van de buren, veertien dagen gemeten en toch geen onrechtmatige hinder
Een echtpaar ligt 's avonds in bed en hoort de buurman zijn douche schoonmaken. Getik, gebonk, dichtslaande deuren, water door de leidingen. Ze laten veertien dagen lang meten, gaan naar de rechter en verliezen.
De twee huishoudens zijn sinds augustus 2022 buren. Hun woningen worden gescheiden door één muur en die is gebouwd in 1959.
Voordat de buurman zijn huis betrok, heeft hij het verbouwd. Daarbij verplaatste hij de badkamer op de eerste verdieping van de voorkant naar de achterkant. Na die verbouwing grenst zijn badkamer aan de slaapkamer van de buren.
Vooraf was er een gesprek met hem en zijn aannemer. Daarna vroegen de buren hem per appbericht om isolatiemateriaal in de badkamer te gebruiken. Dat gebeurde niet.
Van buurtbemiddeling naar meetapparatuur
Vanaf het moment dat de buurman er woont, ervaren de buren overlast. In februari 2023 maken ze via buurtbemiddeling een afspraak: na 22:00 uur gebruikt hij de badkamer niet meer.
De overlast blijft. De buren geven een akoestisch onderzoeksbureau opdracht om veertien dagen lang in hun slaapkamer te meten. Het rapport bevestigt hun klachten op alle drie de punten: tikken en bonken in de badkamer, dichtslaande deuren en watergeruis in de leidingen.
In augustus 2025 dagvaarden ze de buurman. Ze vragen de rechtbank hem te verplichten het leidingwerk aan te passen en de scheidingsmuur beter te isoleren, met een dwangsom erop. Op 10 juni 2026 doet de rechtbank Amsterdam uitspraak (ECLI:NL:RBAMS:2026:5557).
Wat de rechtbank eerst vaststelt
De rechtbank begint met iets wat er niet ter discussie staat: de buren hebben er veel last van. De rechtbank merkt op dat tijdens de zitting duidelijk werd dat die last een grote impact heeft op hun welzijn.
Maar hinder ervaren en onrechtmatige hinder zijn twee verschillende dingen. Buren moeten een zekere mate van hinder van elkaar dulden. Of hinder onrechtmatig is, hangt af van de aard, de ernst en de duur ervan, de schade die eruit voortkomt en de omstandigheden waaronder de vraag of maatregelen mogelijk en betaalbaar zijn. De ernst moet je objectief vaststellen. Dat het als zeer ernstig wordt ervaren, is niet genoeg.
Welke norm geldt hier eigenlijk?
Dit is het deel dat vaak misgaat, ook in berichtgeving over deze zaak. Er is niet één geluidsnorm voor burengeluid.
Voor tikken en bonken bestaat geen wettelijke grenswaarde. Het onderzoeksbureau heeft daarom waarden geleend die gelden voor horeca-, industrie- en wegverkeerslawaai. De rechtbank vindt dat voldoende onderbouwd en objectief, mede omdat de buurman zelf geen andere waarden voorstelde. Maar het blijven geleende maatstaven, geen wet.
Gemeten werd: tien overschrijdingen door het gebruik van een trekker, vooral tussen 20:30 en 22:30 uur, met als grootste 8 dB. En twintig keer bonken met voorwerpen, waarvan drie overschrijdingen van maximaal 11 dB. Bij dichtslaande deuren: twintig metingen, één overschrijding van maximaal 3 dB.
Voor watergeruis bestaat wél een wettelijke norm en die werd niet overschreden. Omdat de verbouwing dateert van vóór het Besluit bouwwerken leefomgeving, geldt hier nog het Bouwbesluit 2012. Daarin mag een kraan of warmwatertoestel maximaal 30 dB installatiegeluid veroorzaken in een verblijfsruimte op het aangrenzende perceel. Maar bij het veranderen van een bouwwerk is de eis 10 dB soepeler, en komt de toegestane waarde dus 10 dB hoger uit: 40 dB. Een interne verbouwing waarbij de badkamer wordt verplaatst, valt daaronder.
De hoogste gemeten piek bij het watergeruis was 37 dB. Het rapport had dat een overschrijding van 7 dB genoemd, uitgaande van de 30 dB-norm. De rechtbank rekent met de norm die bij een verbouwing hoort: 40 dB. Daarmee is er geen overschrijding.
Waarom de overschrijdingen niet doorslaggevend zijn
De rechtbank zegt het expliciet: gemeten overschrijdingen leiden niet automatisch tot het oordeel dat de hinder onrechtmatig is. Wat er verder meeweegt:
Het gaat om leefgeluiden: geluid dat ontstaat door gewoon gebruik en schoonmaak van een badkamer. Dat soort geluid moeten buren in hogere mate dulden dan andere geluiden, juist omdat het onvermijdelijk is.
De gemiddelde overschrijding is klein. Alle pieken samen komen 2 dB boven de gehanteerde grens uit, het continue geluid 1 dB. De incidentele pieken van 8 tot 11 dB noemt de rechtbank wel aanzienlijk.
De geluiden duren kort en komen niet dagelijks voor, en meestal op tijdstippen waarop je badkamergebruik mag verwachten.
De woningen zijn uit 1959. Oudere woningen zijn vaak gehorig. De buren wisten dat kennelijk zelf ook — ze vroegen immers vooraf om isolatiemateriaal.
De buurman was tot op zekere hoogte bereid zijn gedrag aan te passen, bijvoorbeeld door een rubberen trekker te gebruiken.
Er weegt ook iets in zijn nadeel mee: hij ging niet verder. Hij hield zich niet aan de afspraak uit de buurtbemiddeling om de badkamer na een bepaald tijdstip niet te gebruiken, en hij liet het dagelijks schoonmaken na het douchen niet achterwege. Dat de gevraagde isolatie bij de verbouwing achterwege bleef, telt minder zwaar: hij lichtte onweersproken toe dat er geen ruimte voor was, dat het niet het beoogde effect zou hebben en dat andere maatregelen onevenredig duur waren.
Alles bij elkaar: geen onrechtmatige hinder.
De gevraagde maatregel telt ook mee
Er is nog een tweede reden waarom de vordering strandt. De buren vroegen om een voorzetwand tegen de scheidingsmuur of het volledig losplaatsen van de douchecabine. De rechtbank vindt onvoldoende onderbouwd dat die maatregelen effectief zijn, terwijl de buurman onweersproken toelichtte dat ze zeer ingrijpend en kostbaar zijn. De maatregel weegt dan niet op tegen de hinder.
Ook het tweede verzoek -een verbod om de grenswaarden nog te overschrijden - sneuvelt, en om dezelfde reden: zonder onrechtmatige hinder is er geen grond voor zo'n verbod. Ten overvloede merkt de rechtbank daar nog twee dingen bij op. Het verbod was te ruim geformuleerd: het zou gelden voor álle geluid uit de woning, niet alleen voor de drie besproken categorieën. En over de uitvoerbaarheid bestonden ernstige twijfels, iets wat de buren op de zitting zelf ook wel erkenden.
De afloop
De vorderingen worden afgewezen. De buren betalen 1.826 euro aan proceskosten.
Let op: dit is een uitspraak van de rechtbank in eerste aanleg. Hoger beroep is mogelijk. Of dat is ingesteld, blijkt niet uit deze uitspraak.
Wat je hiervan kunt leren
Een meetrapport is een bouwsteen, geen uitspraak. Het bevestigt wat je hoort en hoe vaak. Of dat ook onrechtmatig is, is een aparte weging waarin nog vijf of zes andere dingen meetellen.
Vraag welke norm er precies is gebruikt. Voor leefgeluid bestaat vaak geen wettelijke grenswaarde en wordt er geleend uit andere regelingen. En waar wél een norm bestaat, kan die anders liggen bij een verbouwing dan bij nieuwbouw. Dat verschil besliste hier een van de drie categorieën.
Leefgeluid weegt anders dan apparaatgeluid. Douchen, deuren, schoonmaken: daarvan wordt meer verdragen dan van een installatie die je kunt uitzetten of verplaatsen.
Het bouwjaar van je huis doet mee. In een gehorig huis uit de jaren vijftig ligt de lat hoger dan in nieuwbouw met geluidseisen.
Praat vóór de verbouwing, en zet het op papier. De buren deden dat en vroegen om isolatie. Dat verzoek werkte hier twee kanten op: het liet zien dat ze het risico kenden, maar het gaf ze ook een aanknopingspunt. Zonder dat appbericht was er niets geweest.
Een afspraak uit buurtbemiddeling is niet vrijblijvend. Dat de buurman zich niet aan de afspraak van 22:00 uur hield, woog in zijn nadeel. Doorslaggevend was het niet, maar het telde mee.
Vraag een maatregel die past bij de klacht. Hoe ingrijpender en duurder wat je eist, hoe meer je moet onderbouwen dat het werkt én dat de hinder ernstig genoeg is. Een heel ruim geformuleerd verbod maakt het de rechter makkelijk om nee te zeggen.
Waarom vertel ik dit?
Omdat wie dit leest en zelf al maanden slecht slaapt, één conclusie kan trekken: dus ik heb geen schijn van kans. Dat staat er niet.
Wat er staat, is dat een decibelgetal op zichzelf niet wint. De rechtbank erkende de overlast en de impact ervan uitdrukkelijk, en wees de vordering toch af omdat de weging breder is dan het rapport. Wie zich hierop voorbereidt, verzamelt dus meer dan metingen: hoe vaak, hoe laat, hoe lang, welke maatregel is realistisch en wat heeft de buurman wel en niet willen doen.
Gaat het bij jou niet om leefgeluid maar om een apparaat buiten, zoals een warmtepomp? Daar gelden andere normen. Daarover schreven we eerder: Warmtepomp van de buren maakt te veel lawaai
Lees hier de hele uitspraak: ECLI:NL:RBAMS:2026:5557: https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBAMS:2026:5557
De informatie op Grensgids is algemeen van aard en is geen juridisch advies. Gaat het om een eigen situatie? Raadpleeg een adviseur.
Wil je weten hoe je geluidsoverlast vastlegt op een manier die standhoudt? De cursus van Grensgids laat zien welke gegevens je bijhoudt, welke normen er bestaan en wanneer buurtbemiddeling meer oplevert dan een procedure. Kijk op grensgids.com.
Bron: ECLI:NL:RBAMS:2026:5557 (www.rechtspraak.nl).