Sociale huurwoning kwijt terwijl je vastgoedbezitter bent? Rechter zegt: terecht

Stel: je huurt al meer dan dertig jaar een sociale huurwoning. Netjes je huur betaald, nooit problemen. Maar ondertussen heb je in de loop der jaren ook zeven woningen en vijf bedrijfspanden gekocht. En nu zegt de woningcorporatie: sorry, maar je moet vertrekken.

Klinkt misschien onredelijk. Toch oordeelde de Rechtbank Amsterdam op 25 juni 2026 dat woningcorporatie Ymere in zijn recht stond. De huurder moest zijn sociale huurwoning verlaten. Deze uitspraak is belangrijk — zeker als je zelf een sociale huurwoning hebt en ook vastgoed bezit.

Wanneer mag een woningcorporatie de huur opzeggen?

Een huurder van een woning heeft veel bescherming. Een verhuurder kan de huurovereenkomst niet zomaar beëindigen. Er gelden vaste, wettelijke regels voor. Eén van de opzeggingsgronden heet "dringend eigen gebruik". Dit staat in het Burgerlijk Wetboek (artikel 7:274).

Dit houdt in: de verhuurder heeft de woning zo hard nodig voor eigen gebruik, dat het niet eerlijk is om de huurovereenkomst te laten voortduren. De verhuurder moet dit wel kunnen aantonen.

Voor een woningcorporatie werkt dit iets anders dan voor een gewone verhuurder. Een corporatie woont zelf immers niet in de woning. Toch kan ook een corporatie dringend eigen gebruik inroepen — namelijk wanneer zij de woning opnieuw wil verhuren aan iemand die tot haar doelgroep behoort. Mensen die moeilijk zelf een woning kunnen vinden.

De rechter in Amsterdam bevestigde dit: het opnieuw verhuren aan iemand die écht recht heeft op een sociale huurwoning, telt als eigen gebruik door de corporatie.

Wat speelde er in de Amsterdamse zaak?

De huurder huurde al sinds 1992 een woning van Ymere, voor een lage maandhuur van ongeveer €670. In de jaren daarna kocht hij panden in Amsterdam en Diemen: zeven woningen, vijf bedrijfsruimtes en een berging.

In mei 2025 zei Ymere de huurovereenkomst op. Reden: de huurder hoort niet meer bij de doelgroep van sociale huurwoningen. Hij kan prima zelf in woonruimte voorzien — hij heeft er immers genoeg. En die schaarse sociale woning is hard nodig voor mensen die wél op de wachtlijst staan. In Amsterdam wacht je gemiddeld dertien jaar op een sociale huurwoning.

De huurder weigerde te vertrekken. Ymere stapte naar de rechter.

Wat oordeelde de rechter?

De rechter gaf Ymere gelijk op alle punten:

Dringend eigen gebruik geldt ook hier. De corporatie wil de woning gebruiken voor haar sociale taak. Dat is een geldige reden.
De wachttijden maken het urgent. Met een wachttijd van dertien jaar heeft Ymere een serieus belang bij het vrijkomen van woningen die door mensen worden bewoond die er eigenlijk geen recht meer op hebben.
De huurder kan zelf voor woonruimte zorgen. Wie zeven woningen en vijf bedrijfspanden bezit, kan worden geacht zelf in goede huisvesting te voorzien. De rechter vond dat de huurder dit met concrete feiten moest weerleggen — en dat deed hij onvoldoende.
33 jaar huren geeft geen extra bescherming. De huurder beriep zich op de lange duur van zijn huurrelatie. De rechter was duidelijk: hoe lang je ook huurt, dat is op zichzelf geen reden om een opzegging van tafel te vegen.

De huurovereenkomst wordt beëindigd per 1 januari 2027. De rechter gunde de huurder wat extra tijd vanwege zijn gezondheidssituatie.

Maar niet elke rechter denkt er hetzelfde over

Interessant genoeg wees drie weken eerder een andere rechtbank — Rechtbank Midden-Nederland — een vergelijkbare zaak juist af. Daar huurde iemand met twee appartementen en een bedrijfspand een sociale huurwoning. Die rechter redeneerde: bij de toewijzing van sociale huur wordt alleen naar inkomen gekeken, niet naar vermogen. Iemand die zijn geld in onroerend goed heeft zitten, is niet slechter af dan iemand met een spaarrekening. Zolang de wet geen vermogenstoets kent, mag vastgoedbezit een huurder niet worden aangerekend.

Twee rechters, twee verschillende uitkomsten. Dit laat zien dat het recht hier nog niet volledig uitgekristalliseerd is. De kans is groot dat hogere rechters hier op termijn meer duidelijkheid over gaan geven.

Wat betekent dit voor jou als huurder?

Ben jij huurder van een sociale woning én heb je ook vastgoed in bezit? Dan zijn deze uitspraken relevant voor jou. Hier zijn de belangrijkste punten:

Je huurrecht staat niet per definitie vast. Een woningcorporatie kán de huurovereenkomst opzeggen als jij feitelijk geen behoefte hebt aan sociale huisvesting.
De omvang van je vastgoedbezit telt mee. Hoe meer je bezit, hoe moeilijker het wordt om te beargumenteren dat je niet zelf in woonruimte kunt voorzien.
Je hoeft niet zomaar akkoord te gaan. Als je een opzeggingsbrief ontvangt, hoef je niet direct weg. Zolang de rechter geen definitieve uitspraak heeft gedaan, blijft je huurovereenkomst gewoon doorlopen.
Je mag verweer voeren — maar doe dat goed. De rechter verwacht concrete onderbouwing. Zeg je dat je de panden niet kunt gebruiken of verkopen? Dan moet je dat bewijzen met echte feiten en stukken.

Praktische tips

✅ Ontvang je een opzeggingsbrief? Reageer niet te snel. Lees de brief goed door en zoek zo nodig juridische hulp.

✅ Verzamel documenten. Denk aan informatie over je financiële situatie, gezondheid, of andere omstandigheden die relevant kunnen zijn.

✅ Doe geen concessies zonder advies. Beloof niet te vertrekken voordat je weet wat je rechten zijn.

✅ Volg de procedure. Je huurovereenkomst loopt door totdat de rechter definitief heeft beslist. Je kunt ook in hoger beroep gaan als de rechter de opzegging toewijst.

✅ Raadpleeg een specialist. Dit soort zaken is complex en sterk afhankelijk van de specifieke feiten. Zoek tijdig hulp van een jurist of huurrechtspecialist.

Disclaimer: Dit artikel is geschreven voor informatiedoeleinden en bevat geen individueel juridisch advies. Raadpleeg een jurist voor uw specifieke situatie. Grensgids biedt algemene juridische informatie over burenrecht en aanverwante thema's.